PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 RPG 1: 'Poorten van Illusie'

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1 ... 20 ... 36, 37, 38, 39, 40  Volgende
AuteurBericht
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   do feb 10, 2011 6:00 pm

- Jörg -
'Ik bewonderde uw schoeisel. Het leder is van hoge kwaliteit, het naaiwerk een staaltje uitstekend vakmanschap. U moet me echt eens voorstellen aan uw kledingmaker, want het lijkt me een meester in zijn vak,' zei hij, zonder blikken of blozen, maar met een lichte grijns. Als ze dacht dat ze hem te pakken had, had ze het mis.
---

- Solor -
'Waarom zou iemand op zoek...Oh, jullie vijand.' Solor voelde zich redelijk lomp. Hij zou graag te weten willen komen wie en wat het op Alice en haar broer gemunt kon hebben, maar ernaar vragen was uitgesloten. Het zou oude wonden openrijten die net wat begonnen te helen.
'Ik eh...ga maar wat takken zoeken om hutten van te vlechten.' mompelde hij beschaamd, voor hij van het pad afweek. 'Als iemand me nodig heeft moet hij roepen. Ik ga niet ver.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   do feb 10, 2011 6:23 pm

Moira schudde haar hoofd, "Wellicht stel ik U nog wel eens aan hem voor." antwoorde ze, kalm keek ze hem aan "Wel, voor nu. U had meeen piknik beloofd?" vervolgde ze kalm.

Alice knikte even "oke.." antwoorde Alice wat verbaasd toen SOlor zich ineens van de groep afwende. maar lang tijd om daar over te denken kreeg ze niet toen de andere elven haar ook aan het werkt zette.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Chamelieus
Ontdekker
avatar

Aantal berichten : 145
Registratiedatum : 01-02-11
Leeftijd : 35
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   do feb 10, 2011 11:33 pm

Marx hield de man nauwlettend in de gaten en was tevreden dat hij niet de enige was met een reactie op het dorp. Dat gaf hoop dat ze het nog goed konden maken hier. Hij volgde de man en hield zich meer rustig vanwege het feit dat hij zelf zwak was op het moment, dan dat hij erachter probeerde te komen of de man te vertrouwen was. Hij keek met de man mee, terwijl die het lapje van de wond afhaalde. Even was hij verbaasd, want dit type wond herkende hij als geen ander. Dit kreeg je namelijk alleen maar van een val precies op een verkeerde plek. En Marx wist uit ervaring dat deze manier uitstekend was om mensen te overtuigen dat de val dodelijk was geweest. Marx knielde naast Ikkorian neer en draaide diens hoofd een klein stukje het licht in. “Hij heeft het goed voor elkaar. “ zei Marx rustig, maar op een serieuze toon. Hij bestudeerde de wond nog even en keek op naar Earigonas. “Ik heb dit soort wonden echter vaak genoeg meegemaakt. De persoon moet precies verkeerd terecht komen om deze verwonding te krijgen en meestal is er een andere kracht bij aanwezig. Maar hij zal met goede verzorging in orde zijn.” Verteld hij rustig, terwijl hij uit zijn broek een lap stof haalde. “Ik heb nog wel iets wat hem kan helpen. Is er iets waar hij allergisch voor is of wat hij niet zou kunnen hebben?” Hij keek even op naar de man en keek afwachtend of deze kon bevestigen of hij iets niet kon gebruiken. Ondertussen had hij al een aantal droge bladeren tevoorschijn gehaald en op de lap stof gelegd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Emena
Gigant
avatar

Aantal berichten : 862
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 26
Woonplaats : Best, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 2:04 am

-Sidra-

"Welke sukkel heeft dat nu weer bedacht?" vroeg Sidra verontwaardigd. "En getrouwde vrouwen, daar heb je niks over gezegd...Wat mogen die? Of beter gezegd wat mogen ze niet?" Sidra kon niet zeggen dat ze de plek waar zij vandaan kwam, waar de vrouw boven alles stond, zo geweldig was. Maar om dan te zeggen dat het compleet tegenovergestelde zoveel beter was...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mythica.actieforum.com/
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 2:36 am

- Cailen -
'Ik weet niet wie dat heeft bedacht...maar vast geen vrouw.' Hij keek haar grijnzend aan. 'Moet ik soms geloven dat jij je aan alle regels en voorschriften zou houden als ze je niet bevallen?'
---
- Jörg -
Oh bah, nu werd ze weer kalm en afstandelijk.
'Ik heb u toch niet beledigd met mijn zakelijke gespreksonderwerpen, vrouwe?' vroeg hij nonchalant, de nadruk iets leggend op zákelijke. 'Tenslotte zou het zonde zijn om de overheerlijke lunch voor twee die ik heb meegenomen, niet te nuttigen.' Hij liep naar zijn paard en haalde er een deken uit die, onfortuinlijk genoeg, van zijn eigen bed gehaald was. Maar ach, Erika's vader zou wel voor een nieuwe zorgen. in ieder geval zat zwanendons met een zijden overtrek veel beter dan een wollen picknickkleed. Met een zwierig gebaar, alsof hij een loper voor haar uitrolde, vleide hij de deken aan Moira's voeten neer. hij keek met zijn meest charmante glimlach naar haar op. Geen vrouw met warm bloed in haar lijf zou die blik kunnen weerstaan.
---
- Solor -

Solor hoorde de elfen nog maar vaag. De begroeiing was hier zo dicht, dat vrijwel alle geluiden direct gedempt werden. Hij liep weer een stukje terug naar het pad, maar het bleef een feit dat het echt goede hout verderop te vinden was. Hij keek even steels om zich heen, maar de elfen waren vast een andere kant uit gaan zoeken. Mooi, dan kon hij hier de beste takken wegsnijden en met zijn bouwkunsten indruk maken op… Nee, kon hij hen allemaal van onderdak voorzien. Hij vroeg zich af waar in vredesnaam zijn prioriteiten lagen tegenwoordig. Een boom met een felrode bast trok zijn aandacht. Het hout was glad, de takken kaarsrecht en precies dik genoeg. Tevens waren de takken zodanig gegroeid, dat welke hij ook af zou snijden, de boom gezond verder kon groeien. Wonderlijk. En perfect. De volmaakte boom leek Solor te wenken. Hij voelde een lichte kriebel in zijn buik. Om de rode boom heen stonden binnen een cirkel van dertig meter geen andere bomen. Vreemd, maar misschien zaten de wortels ervan wel erg dicht tegen de oppervlakte. Solor liep onbevreesd verder, tot hij de open plek bereikte. Hij zette een eerste stap op de open plek en er kraakte iets onder zijn schoen. Nieuwsgierig boog hij zich voorover. Een muizenschedeltje.
Hij maakte even het groetgebaar voor het ongelukkige dier, voor hij onbekommerd verder liep. Weer kraakte er iets onder zijn voeten. Hij fronste toen hij zag dat het weer een overblijfsel van een dier was. Een behoorlijk groot dier zelfs, dacht hij, toen hij het bot kon identificeren als een heupgewricht. Hm, er leefden zeker aapachtigen op dit eiland. Want als hij niet beter wist zou hij zweren dat het een menselijk…
Achter hem plofte iets op de grond. Hij keek met een ruk om. Een rond voorwerp met een gouden kleur, glansde hem tegemoet.
‘Wat vreemd…’ mompelde hij, waarna hij bij het voorwerp neerhurkte om het beter te bekijken. Inmiddels brandde en tintelde hij over zijn hele huid, alsof iets hem waarschuwde om ervandoor te gaan. Maar er was hier niemand. Hij stak zijn hand uit naar het goudkleurige voorwerp. Op dat moment opende het zich plots, en een groene rank slingerde zich om zijn pols. ‘Hé, wat!?’
Alsof dit een startsein was, ploften overal goudkleurige bollen omhoog uit de grond, waaruit groene slierten naar hem toe kropen. Solor kwam zo vlug als hij kon overeind.
Of dat probeerde hij tenminste. Door zijn gehurkte houding had hij de ranken niet gezien die zijn enkels al hadden omwikkeld. Venijnige doornen boorden zich plots door de huid van zijn polsen en onderbenen, waar deze niet bedekt was. Hij vocht om los te komen, maar hoe heviger hij zich verzette, hoe vaster de greep van de planten werd.
Nog steeds was het bos merkwaardig vredig en stil, op het ploffen van de gouden bollen na, en het ritselen van steeds meer groene ranken.
‘ALICE!!!’ Schreeuwde hij. ‘LAINE, LAGUNE, AROHAN!!!’ Een rank begon zich terug te trekken en nam zijn ene enkel daarbij mee. Langzaam maar zeker versleepte de plant zijn voet. Solor begon te wiebelen. Nog even en hij zou zijn evenwicht verliezen. Onder hem kropen gretig nieuwe ranken omhoog langs zijn benen, op weg naar zijn schouders, klaar om hem tegen de grond te sleuren.
En juist op dit moment begon de duizeligheid. De misselijkmakende duizeligheid waarvan hij wist dat hij zich er voor een tijd niets meer van zou kunnen herinneren.
'Al..ice...' Hij probeerde uit alle macht om bij bewustzijn te blijven. Een gouden bol, de eerste die hij had gezien, spleet open. Vlijmscherpe gekartelde randjes werden zichtbaar, als tanden in een klein, hongerig bekje.
---
- Sol -
Magie! Sol sprong op uit zijn sluimer, gewekt door de golf energie die door de verbinding stroomde tussen Solor en hem. Hij proefde er angst in, woede... Solor, zijn lichaam, was in gevaar en er zat magie achter. Hij probeerde zicht te krijgen, maar dat lukte niet. Alice'lichaam was niet geschikt en liet niet alles toe. Zijn enige hoop was contact met haar zoeken.
'Alice!' riep hij. Haar wezen reageerde niet. Hij was te ver weggeschoven in haar onderbewuste. Hij haalde diep adem en probeerde het nog eens met alle kracht die hij in zijn longen en stembanden had. 'ALICE!!!' De wanden van zijn geestesverblijf gloeiden. Hoewel hij wist dat hij slechts een droombeeld voor haar was, een plaatje in haar gedachten, als een droom, stapte hij naar buiten om haar aandacht te krijgen. Ze zou hem nu moeten zien, als een flits, uit haar ooghoeken. Hij kon zich alleen aan haar vertonen wanneer hij met haar alleen was, vooropgesteld dat ze hem gehoord had. En hij zou snel moeten handelen. Solors levensenergie was nog sterk, maar iets begon hem te overweldigen. 'Alice,' vroeg Sol nogmaals. 'Als je me kunt horen, loop dan naar een plaats waar niemand je ziet. Vertrouw op je gevoel.'


Laatst aangepast door Alina op vr feb 11, 2011 3:14 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Emena
Gigant
avatar

Aantal berichten : 862
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 26
Woonplaats : Best, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 3:11 am

-Sidra-

"Waag het niet dat maar te denken." zei Sidra. "Bij mijn eigen volk heb ik dat nooit gedaan dus waarom zou ik dat bij het jouwe wel doen he?" Ze grijnsde terug naar hem. "Of het moet natuurlijk zo zijn dat er een groter voordeel als ik me er wel aan houd."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mythica.actieforum.com/
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 3:17 am

- Cailen -
Hij grijnsde duivels. 'Dat kon best wel eens zo zijn. Wat dacht je van een beloningssysteem?' Hij liet zijn vinger langs de rand van haar topje gaan. 'Bij goed gedrag ben ik lief voor je. heel lief.' Hij keek haar vurig aan. 'En bij slecht gedrag slaap je lekker alleen. Dat is ook voor mij een straf, maar zachte heelmeesters maken nu eenmaal stinkende wonden, nietwaar?'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Emena
Gigant
avatar

Aantal berichten : 862
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 26
Woonplaats : Best, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 3:56 am

-Sidra-

"Ligt eraan...Wat is goed gedrag?" Ze genoot van zijn aanrakingen, maar dat betekende niet dat ze er alles voor zou doen. Als iets in haar ogen echt helemaal tegen haar principes was, dan zou Sidra het hoe dan ook weigeren. "En ik neem aan dat hetzelfde dan ook voor jou geldt..."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mythica.actieforum.com/
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 4:07 pm

Earrigonas keek op en schudde zijn hoofd "Hij heeft geen allergiën.-" hij brak zijn zin af toen zijn oog op een fel gele bloem viel. vluchtig kek hij naar de man en kwam hij overeind. hij liep naar het bloempje en glimlachte, alsof zijn gebeden waren verhoord, waarmepel, ook hier in dit vreemde oord stond het kleine bloempje. hij plukte deze zorgvuldig en keek om. Hij hoopte dat de man geen verstand had van deze bloem, zolang hij hem wijs kon maken dat dit een helende bloem was hoefde hij niet bang tegengehouden te worden of dat hun soort bekend zou worden. hij draaide zich om toch voor de zekerheid hield hij het bloempje niet goed in het zicht voor Marx.

Even keek Moira verbaasd op van de deken, ze had een wollen prul verwacht maar niet een zijden laken. ze keek Jörg aan en kruisde zijn blik net op het moment dat hij charmant naar haar glimlachte. ze betrapte zichzelf erop dat haar hart een slag oversloeg, ze glimlachte kort terug voor ze zichzelf weer in de hand kreeg en plaats nam op de deken. weer een verbazing, niet alleen het overtrek was van zijde maar het was een deken gevuld met zwanendons. het viel haar toen dan ook pas op dat haar jurk haar ondebenen niet meer bedekte, maar eigenlijk kon dat haar weinig schelen.

Alice liep achter de elven aan "ALICE" geschrokken keek ze op maar toen niemand iets gehoord leek te hebben schudde ze haar hoofd, vast verbeelding. in een flits zag ze een gedaante staan. ze draaide haar hoofd bij om te kijken "alles in orde Alice?" vroeg Laine. 'Als je me kunt horen, loop dan naar een plaats waar niemand je ziet. Vertrouw op je gevoel.' hoorde ze in haar hoofd. ze glimlachte naar Laine "ja hoor, ik ga daar naar hout zoeken." Laine knikte en liep met de andere verder terwijl Alice zich van de groep afwende. ze pakte het amulet die Solor haar had gegeven. en keek om, de anderen waren nu ver genoeg. Ergens leek ze wel gek zoals ze nu stond te wachten, maar ze wist zeker dat er een reden was dat ze alleen moest zijn, dat ze die stemmen hoorde. en ze had besloten dat dit amulet daar wel eens de oorzaak van kon zijn "Wat is er aan de hand?" vroeg ze voorzichtig.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Chamelieus
Ontdekker
avatar

Aantal berichten : 145
Registratiedatum : 01-02-11
Leeftijd : 35
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 9:49 pm

Marx leek weinig aandacht te besteden aan zijn omgeving en leek de man niet in de gaten te houden. Toch was het hem opgevallen dat de man zijn zin onderbrak en opeens wegliep. Marx keek even op, maar ging vervolgens verder op de lap stof voor zich. Hij verpulverde enkele kleine soorten blaadjes en legde er uiteindelijk een vreemd vormig blad over. Deze was fel oranje en leek het ene moment doorzichtig en het andere moment niet meer. Marx wist dat het vloeistoffen maar via een kant doorliet en daarom werd dit blad bij wonden wel eens gebruikt. Marx had er ook andere nuttige werkzaamheden voor gevonden, maar die hoefde niemand te weten. Marx liet wat water uit zijn waterzak over de lap lopen en begon rustig hte oranje blad te masseren. Erdoor werd het water met de verpulverde delen gemengd, waar een klevende pasta uit voortkwam.

Hij was aan nog aan het mengen toen de man weer verscheen. Marx merkte gelijk dat de man nu anders reageerde en iets uit zijn zicht hield. Hij wierp even een blik op de locatie waar de man had gezeten en het viel hem gelijk op dat iets miste. Hij doorzocht zijn geheugen naar wat hij er vorige keer had gezien en na een minuut na te hebben gedacht wist hij het plots. Hij wist dat de bloem levensgevaarlijk was, maar hij had ook geleerd op dat op een andere wereld dezelfde plant een hele andere werking kon hebben op iemand. Dus keek hij er niet van op dat de man deze bloem had geplukt. Zijn handelingen waren namelijk zonder twijfel geweest, dus ging hij ervan uit dat het kon helpen op hun wereld.

Hij keek de man even rustig aan en zonder echte interesse te tonen in zijn stem begon hij te spreken. Hij noemde eerder gewoon een feit op. "Meeste mensachtigen kunnen niet tegen die bloem. Op mijn wereld is die plant zeer gevaarlijk, mits je het in de juiste dosis weet te gebruiken. Dan kan hij hevige koorts en pijn doen genezen. Ik hoop dat je de goede hoeveelheid weet te gebruiken, want anders wil ik niet zien wat er met je vriend gebeurd." Hij maakte zijn eigen werkje af. "We kunnen het oranje blad zo tegen zijn wond bevestigen met de pasta. Het blad en de pasta helpen elkaar om het vuil uit de wond te halen en zwelling af te laten nemen. De lap zal hij wel een tijdje om moeten hebben. Ik kan je garanderen dat dit niet reageert met die bloem van jou."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   vr feb 11, 2011 11:13 pm

Earrigonas keek op, hij had dus gemerkt welke bloem hij had gepakt en kende dus de werking. "voor een juiste dosis maak ik mij geen zorgen." sprak hij kalm waanra hij de sappen uit de bloem in de mond van zijn vriend goot. voor vrijwel elk wezen was dit een overduidelijke overdosis geweest. maar zijn vriend echter opende wazig zijn ogen langs de doek die marx had aangebracht werden een aantal schubben zichtbaar waarna deze meteen weer veranderde in huid. "hoe voel je je?" vroeg Earrigonas kalm. Ikkorian keek op naar de bloem "beter." antwoorde hij, verbaasd keek hij toen naar Marx op.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Chamelieus
Ontdekker
avatar

Aantal berichten : 145
Registratiedatum : 01-02-11
Leeftijd : 35
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   za feb 12, 2011 12:20 am

Marx had toegekeken en was enigzins verbaasd geweest hoe Earrigonas het middel toediende. Nog schokkender was het feit dat Ikkorian er direct op reactie. Maar alles werd duidelijk voor Marx toen hij de schubben zag verschijnen. Hij is geen mens, dan waarschijnlijk de ander ook niet schoot er hem door heen en meteen wilde zijn lichaam instinctief grijpen naar de wapens. Marx onderdrukte de reactie van zijn lichaam, gezien Earrigonas tot nu toe hem niets had misdaan. Gezien hij zichzelf ook niet als mens zag, voelde hij zich nu niet vreemd bij de twee. Hij keek weer neer op ikkorian en zag dat de man naar hem keek.

"Ikkorian, ik ben Marx. Kwam je vriend tegen met jou dragend en ik heb jullie hierheen gebracht." zei hij feitopnoemend. En ik zal graag jullie hulp willen, maar daarvoor eis ik de waarheid." Hij keek even op naar Earrigonas. En toen weer terug naar Ikkorian. "Echter, gezien ik de waarheid eis, zal ik die eerst over mezelf vertellen. Wellicht zijn we dan in staat om elkaar te helpen te overleven in deze wereld." Plots stond hij op en keek allebei aan. "Kom naar mij als je wenst te spreken. Kom je niet, dan ga het je goed." zei hij rustig en draaide om. Van binnen voelde hij twijfel of hij wel met, hoe Elara het noemde, etiquette handelde voor deze situatie. door zichzelf af te zonderen van de twee gaf hij hen een kans om met elkaar te spreken en gaf hij zichzelf de kans om voldoende afstand van hen te hebben voor het geval dat. Marx ging een tiental meters verderop op de grond zitten met zijn rug tegen een hut aan. Zijn boog lag nu langs hem op de grond.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   za feb 12, 2011 12:33 am

Earrigonas keek Marx zwijgend na. hij had alle woorden tot zich door laten dringen maar nog niet gelijk gereageerd. hij keek terug naar Ikkorian die een wenkbrauw had opgerooken. Ikkorian keek hem aan "U wilt het hem gaan vertellen?" vroeg hij toen enigzinds verbaasd. Earrigonas hielp zijn vriend overeind en liet hem tegen hem aanleunen. "wellicht, en noem me gewoon je Ikkorian, je hoeft je hier niet voor te doen dan iemand anders dan mijn vriend. wellicht kunnen we iets over onze soort vertellen. duidelijk is hij niet menselijk. voor nu denk ik dat we hem moeten vertrouwen. mocht ons vertrouwen beschaad worden zien we tegen die tijd wel hoe verder te handelen." Ikkorian zuchte en schudde zijn hoofd "ik weet dat je anderen graag vertrouwd Earrigonas..." vluchtig keek hij om zich heen. "maar we weten niet eens waar we zijn, laat staan of hij hier niet gewoon hoord en ons in de val lokt?" Earrigonas knikte "dat klopt, maar net zoals wij in contact proberen te komen bij de mensen moeten we af en toe besluiten wie we vertrouwen en wie niet, op dit moment kunnen we hem beter aan onze zijde hebben dan tegen ons." Ikkorian knikte uiteindelijk toch instemmend. "goed dan." Earrigonas glimlachte "ik weet dat je anderen niet snel vertrouwd Ikkorian, maar geef het een kans voor nu." hij ondersteunde zijn vriend en volgde de weg die Marx ook had gelopen tot hij voor hem stond.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Chamelieus
Ontdekker
avatar

Aantal berichten : 145
Registratiedatum : 01-02-11
Leeftijd : 35
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   za feb 12, 2011 1:22 am

Marx keek op toen de twee voor hem stonden. Hij had de pijl die niet lang geleden in hem zat, in zijn hand en had deze zitten bestuderen. De pijl had gif gehad, maar toch was hij niet dood. En zijn huid was om de pijl heen gegroeid voor hij hem eruit had getrokken. Marx gebaarde te twee te gaan zitten en hij borg ondertussen de pijl op. Er naar keek hij een tijdje van de één naar de ander en op zijn gezicht was twijfel te zien. Toen hij zich ervan bewust werd, vertrok zijn gezicht en liet geen emotie meer blijken. "Ik zal mijn verhaal zo kort mogelijk houden." begon hij rustig en dacht na waar hij het beste kon beginnen.

"Mijn volk wordt op mijn wereld, Marxy, genoemd. Wij worden geboren uit mensen, maar zijn zelfs geen mensen. Onze huidskleur verraad dit feit. Hoe dit is gekomen weten we niet, maar vermoeden is dat magie ermee te maken had. Alle kinderen van mijn ras worden opgehaald en naar ons thuisland gebracht voor training. Vrouwen zijn er niet binnen ons ras, maar een nabijgelegen dorp had gewone mensen daar wonen. Vanaf het moment dat mijn volk arriveert is er eigenlijk maar één doel. De training volgen om ons ras aan te sterken en anderen later weer te leren. Slechts enkelen zoals ik krijgen een andere training. Voor mij was falen geen optie, want falen stond gelijk aan de dood. Vanaf het moment dat ik bij mijn volk kwam, heb ik training na training gehad om de meest succesvolle huurmoordenaar te worden. Jaren heb ik erover gedaan om precieze te krijgen. Elke stap was een tatoeage waard." Hij draaide even een stukje, zodat de vele op zijn rug te zien waren en draaide daarna terug, waarbij alleen degene op zijn borst zichtbaar waren. "Ik heb op een gegeven moment de naam Marx gekregen, omdat ik de beste van de beste was. Begrijp dat om een perfect moordmachine te worden bij mijn volk als eerste emoties on bedwang werden gebracht. Een volwaardig lid, wie emoties kreeg, liet zichzelf eerder op het mes vallen dan hij zou durven leven met die schaamte."

"Op een routine klus ben ik verraden, omdat ik te veel invloed kreeg binnen mijn volk. Echter ging de aanval op mij verkeerd en ik kwam in een andere wereld terecht. Daar heb ik meerdere mensen leren kennen. Enkele van die wereld en eentje van de wereld zelf. Diegene was Elara. Zij heeft mij geleerd te leven met mijn emoties, hoewel ik nog altijd veel moeite ermee heb. Voor bijna 1,5 jaar reisde ik samen met hen door haar wereld. Een tijdje geleden werden wij achtervolgd door een grote groep, die ons dood wilde hebben." Marx besloot de reden daarvan achterwege te laten. "Ik heb de rest verder laten gaan en ben zelf een vals spoor gaan leggen om me later bij mijn vrienden," het woord vrienden kwam er enigzins twijfelend uit, "te kunnen voegen. echter ben ik recht op een tweede groep aanvallers gestuit en zij hielden me van twee kanten onder schot. Het laatste wat ik me herinner is dat ik me voorbereidde om zoveel van hem mee te nemen als mogelijk of als de kans er was te vluchten. Ik ben nooit verder gekomen, omdat een pijl me hier raakte." Hij wees naar het gat in zijn borst.

"Ik ben vervolgens gevallen en werd volledig in het duister wakker. Ik weet niet hoeveel tijd er tussen zat of wanneer dit was. Maar ik was verzwakt en bloedde nog hevig, dus lang kan het niet zijn. Het enige wat ik van dat duister herinner was een enorm kabaal, alsof iemand het geluid van water veel harder heeft kunnen laten klinken. Ik ben in het duister begonnen met rond te lopen tot ik weer knock-out ging. Ik werd wakker aan de oever van een poel met diverse speren, van de lokale bewoners hier, op me gericht. Iets verder zat een roodharige dame, die mij het liefst zo snel mogelijk daar weg wilde hebben. Echter verscheen er een blonde vrouw uit het niets om haar daarin tegen te houden. De roodharige vrouw luisterde hiernaar en heeft mij uiteindelijk tegen haar wil in hierheen gebracht. De andere die mij bedreigden bleven achter om de poel te bewaken vermoed ik. Echter het meest vreemde was dat toen ik wakker werd bij de poel, mijn lichaam genezen was. Mijn huid was om de pijl gegroeid en was dicht. Het gif van de pijl niet langer in mijn systeem. Niets begrijp ik ervan, noch waar ik precies ben, maar voor mij veranderde alles toen ik hier kwam."

Hij wees even om hen heen. "De Giyana, de roodharige vrouw, vertelde mij dat de mannen en vrouwen van dit volk apart leven. Ikzelf schrok enorm van de chaotische indeling in dit dorp. Het druist tegen alle logica in voor een volk dat behoort te ontwikkelen. Het enige wat ik kan concluderen is dat de Giyana of de blondharige vrouw dit volk zo houdt. Dat ze ervoor zorgen dat het volk niet verbeterd. Elara heeft in mij een gevoel van eer gewekt en gezien ik niet weet hoe ik naar haar terug kan komen, rest mij één ding. Het bevrijden van het volk, zodat ze weer vooruit kunnen in plaats van deze stilstand. En ik hoop via deze manier meer informatie te kunnen krijgen over deze plaats en hoe ik hier weg kan komen. Maar het is mij al duidelijk dat ik hulp nodig ga hebben om een gevaarlijke situatie te voorkomen." Hij zweeg, zojuist had hij meer gezegd dat hij voormogelijk hield. "En ik hoopte dat jullie me misschien meer informatie over de manier waarop ik hier ben gekomen kunnen geven. immers is heel duidelijk dat jullie niet van hier zijn." Dit laatste zei hij zonder negatieve toon, maar het was weer feitopnoemend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   za feb 12, 2011 1:37 am

Zowel Ikkorian als Earrigonas luisterde aandachtig, wat wantrouwig keek Ikkorian naar Earrigonas toen het woord moordenaar viel. Earrigonas echter bleef kalm. "de manier waarop jij hier bent gekomen kan ik je niet vertellen, echter kan ik je wel vertellen hoe wij hier kwamen, of wat mijn vermoedens hiervan zijn. maar voor ik daar aan begin zal ik andere dingen duidelijk maken. Waar wij vandaan komen zweven de stukken land en water door de lucht heen. mensen leven op die stukken en hebben dieren getemd om hen te vervoeren. echter zijn wij geen mensen. In onze wereld is de grootste mythe die van de draken die over de mensheid waken. niet alles daarvan is waar, maar toch zijn er ook daadwerkelijk draken. hoewel wij nu niet het uiterlijk van een draak hebben zijn wij er beiden één. wij zijn dan ook twee van de weinige van onze soort die een menselijkere gedaante aan kunnen nemen."

Earrigonas besloot niet meteen over zijn status te beginnen, wellicht was dat iets voor later, nu zweeg hij daarover wetend dat Ikkorian Marx nooit zou vertrouwen als hij zich nu al bloot gaf.

"wij kwamen hier vrijwel uit het niets, toen wij een ronde vlogen verscheen er een poort uit het niets, Ikkorian vloog er direct in voor hij hem kon ontwijken en ik ben hem gevolgd. Zodoende kwamen wij hier, Ikkorian gewond zoals je hebt kunnen zien, al vermoed ik dat ook dat met die poort te maken heeft."

Weer probeerde hij niet al te duizelig te worden van de chaos om zich heen. "wat betreft deze chaos, het is niet zo zeer mijn gevoel van eer, maar toch lijkt het mij wijs hier iets aan te doen. al stel ik voor eerst wat meer te weten te komen over die giyana?" de naam sprak hij wat twijvelend ui, niet wetend of hij het goed had verstaan. "en die andere vrouw, chaos spelletjes worden niet alleen door menselijke machten gespeeld." wetend van de goden spelletjes en weddenschappen, als draak met zo'n hoge status was het niet meer dan logisch dat hij enkele goden persoonlijk kende en dat hij wist van hun egoisme was dan ook geen geheim.


OCC: ik dacht echt een groot stuk getypt te hebben O.o' verzend je is het zo'n klein stukkie x3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 1:06 am

- Cailen -
'Vanzelfsprekend,'bromde Cailen tevreden. 'Als ik me slecht gedraag, mag je me evengoed uit bed trappen.' Hij zette haar weer op haar voeten. 'Maar lieverd, ik ga eens wat te eten pakken intussen. Wil je alsjeblieft opletten of je iets vreemds op koers ziet?'
---
- Jörg -
Hij rangschikte de etenswaren en nam tenslotte een afgesloten wijnkruik en twee glazen. 'Drankje erbij?' vroeg hij. 'Of heb je liever dunbier?' Iedereen wist dat het water in Eirad ondrinkbaar was, of je moest enorme darmkrampen willen ondergaan. Als ze geen alcohol wilde, had hij altijd nog wat vruchtensap bij zich.
---

- Sol -
Hij verscheen aan Alice, doorzichtig als nevel, maar niet in staat duidelijker zichtbaar te worden. Het kostte hem de grootste moeite om in deze gedaante te blijven bestaan, maar hij moest het volhouden, of Solor was verloren.
'Solor is in gevaar. Een vreemde magie, plant noch dier, houdt hem in zijn greep. Bevrijd hem, alsjeblieft.' Hij liet haar door middel van beelden zien welke weg ze moest nemen om bij Solor te komen. Uiteindelijk stopte hij bij het beeld van Solor, die bewusteloos op de grond viel en langzaam omwikkeld werd door vreemde groene stengels met gouden bollen erop.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 1:14 am

Alice keek op toen er een vage gedaante verscheen, ze was verbaasd, maar die verbazing verdween al gou toen ze hoorde wat er aan de hand was. haar ogen vergroote en toen ze de weg te zien had gekregen rende ze als een gek in de richting waarvan deze gedaante had gezegd dat Solor lag, ze was ervan bewust dat het een truuc kon zijn om haar in de val te lokken, maar het risico lopen dat Solor wat over kwam wou ze niet "SOLOR!!" schreeuwde ze dan ook in de hoop reactie te horen en erachter te komen dat de beelden wel meevielen, in de hoop dat ze zich nu enorm voor schut zou gaan zetten door op hem af te rennen. maar haar ogen vergroote toen ze solor daadwerkelijk zag liggen ze trok haar zwaard en met een zwaai was het deel van de plant met tanden verdwenen. al snel merkte ze dat dit niet ging werken zonder magie. ze hief haar handen en probeerde de plant te controleren, maar hij was te sterk. ondertussen verdedigde ze ook zichzelf tegen de planten en probeerde ze de planten die Solor vast houden kapot te slaan met haar zwaard. even staakte ze haar aarde sturing om solor energie te schenken in de hoop dat hij bij zou komen om zichzelf te kunnen verweren.

Moira schudde even zijn hoofd, hij had er wel werk van gehad "wijn is goed." sprak ze kalm, bang dat het teveel was, was ze niet. ze wist precies wanneer ze moest stoppen om nuchter te blijven. "ik moet toegeven, U heeft U best gedaan." antwoorde ze kalm toen ze nogmaals keek naar alles wat was klaargezet. toch liet ze haar ogen liever weer rusten op Jörg zelf. ze glimlachte naar hem, een glimlach waarvan al vele mannen waren gesmolten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Emena
Gigant
avatar

Aantal berichten : 862
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 26
Woonplaats : Best, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 1:15 am

-Giyana-

De kus had gemaakt dat ze ven totaal van de wereld was geweest, haar gedachten totaal ergens anders dan ze behoorden te zijn. Nog steeds keek de Giyana verdwaasd voor zich uit. Wat had het betekent? Zag haar meesteres ook iets in haar? Het leek of ze steeds meer toenadering zocht, maar de Giyana had het altijd afgedaan als haar eigen fantasie. Maar de kus, die heerlijke kus, die leek wat anders te zeggen. Was het wel echt geweest? Ze durfde het niet te geloven. Even raakte ze met haar vingertoppen haar lippen aan, alsof ze op die manier enig bewijs kon vinden.
Toen schudde ze plotseling alles van zich af. Het deed er nu niet toe. Ze had vreemdelingen gevoeld en die zou ze moeten opzoeken. De giyana probeerde zich weer te concentreren, maar het was lastig. Die ene daad van haar meesteres bleef in haar gedachten spoken en maakte dat ze zich begon af te vragen wat er nu verder kon gebeuren. Of de meesteres misschien meer plannen met haar had. Ze keek ernaar uit om dat uit te vinden.
Nee, dacht de Giyana, de werkelijkheid nu weer. Ze probeerde contact te leggen met het water en omdat haar concentratie niet zo geweldig was, strekte ze haar hand ernaar uit om ook fysiek contact te hebben. Het zou moeten helpen. Het water dat over haar huid gleed deed haar denken aan het strelen van de lippen van de meesteres over de hare. Oh wat keek ze uit naar de volgende keer dat ze haar meesteres weer zou zien. Nu eerst zou ze de vreemdeling moeten zien, of alle vreemdelingen, ze had geen idee meer wat er nu wel en niet op haar eiland zat.
Haar gedachten zaten helemaal in de knoop, maar ze had er geen problemen mee. Vooral niet omdat het een gevolg was van een zeer gelukzalige gebeurtenis. Ze zou haast denken dat het opzet was van haar meesteres om haar zo verward te maken. Maar nee, zo was haar meesteres niet, zeker niet.
Eindelijk vond ze een zeker spoor. Normaal gesproken zou ze precies weten waar het zou eindigen, haar opzoek systeem reikte namelijk over het gehele eiland. Het wilde echter niet werken nu, dus begon ze het spoor maar gewoon te volgen. Ze zou vanzelf wel op de juiste plek uitkomen. Als het spoor tenminste het spoor was dat naar de vreemdelingen zou leiden. Ze had het vermoeden van wel, maar momenteel was ze niet in staat het zeker te weten.

-Sidra-

"Met zo'n makkelijk smoesje kom je hier niet weg hoor..." zei Sidra grijnzend en ze gaf hem een kus. "Zo nu mag je gaan en zal ik maar even naar de zee gaan staren. Wel snel terug zijn he?" Ze verwachtte niet echt iets te zien, er was de afgelopen dagen al zoveel gebeurt, het zou te opvallend zijn. haast alsof iemand zich met hun zou bemoeien. Daarnaast hoopte ze vooral niets vreemd te zullen ontdekken. De laatste test om enig water te bewegen had er slechts in geresulteerd dat een enkel waterdruppel iets boller was gaan staan. Simpelweg betekende het dat ze nog steeds herstellende was van haar eerdere kracht uitbarsting en het er niet echt uitzag dat ze snel weer op volle sterkte zou zijn. In al de jaren op haar thuiseiland had ze veel te weinig echt intensief geoefend, anders wist haar lichaam wel hoe ze het snelst weer volledige energie zou hebben.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mythica.actieforum.com/
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 2:05 am

- Sol -
Het amulet maakte dat hij haar moeiteloos bij kon houden terwijl ze naar Solor rende. Hij voelde de levensenergie van Solor afnemen, maar een sterke, kwaadaardige kracht kwam ervoor in de plaats. IJzersterk en brandend als vuur overweldigde het hem, Zodat hij machteloos stil bleef hangen, gevangen tussen de wereld van het aardse, en zijn gevangenis in het medaillon. Duistere magie stroomde door hem heen en hij kromp grommend ineen. 'Magie...Geef me de magie...' Hij opende zijn ogen, waar een rood licht in straalde. Hongerig keek hij naar de energie die van Alice in Solor stroomde. 'Magie...'
Naarmate de levenskracht van Solor afnam, voelde hij zich sterker worden. Waarom zou hij Solor eigenlijk redden? Zijn dood betekende een lichaam voor hem. Hij zou machtig zijn als voorheen, voor de ouden hem opsloten.

Ondanks het feit dat diep in hem een kern zat die nog steeds volledig goed was, wist Sol dat als diekern niet de overhand kreeg, de magie van het wezen in de aarde hem zou dwingen om Solor over te nemen, om hem te doden. Hij had witte magie nodig om te herstellen. En snel!
---
- Solor -
Brandende pijn, lichtflitsen en hallucinaties vochten om beurten om de overhand in zijn brein. Het verdovende gif van de planten verlamde hem en hij voelde hoe hij de grond in werd getrokken.
Toen, geheel uit het niets, verscheen er een in groen geklede gestalte die hem bevrijdde.Hij wilde wegkruipen, ver van die vervloekte krengen gaan liggen om te slapen. Maar hij voelde zich zo moe. Zijn lichaam woog wel een ton. En al die tijd trok een zinderende hitte door zijn lichaam, een haast statische tinteling.
'Alice,' zei hij schor.
Toen wist hij zeker dat hij leed aan waanbeelden. Voor hem verscheen de vage omtrek van een man, haast niet meer dan een nevelsliert, een licht silhouet, waarin ogen als roodgloeiende kolen brandden. Naarmate hij zich zwakker begon te voelen, kreeg de gestalte een duidelijker uiterlijk.

Solor sperde zijn ogen wijd open, vol ongeloof. 'Jij...Onmogelijk...'
---

- Cailen -

De dag verstreek, zonder dat er zich nog iets bijzonders voordeed aan boord van of rondom de Cinaed. Cailen begon zich weer ontspannen te voelen, mede door de voortdurende aanwezigheid van Sidra en de wetenschap dat zij hem nooit zou verlaten. Tegen de avond bereikten ze een eiland wat Cailen herkende.
'De haven van Strigorsk,' zei hij tegen Sidra. 'We kunnen daar aanleggen voor de nacht en genieten van een overheerlijk maal in een goede herberg.' Hij voelde even aan zijn zware beurs met goudstukken. Hoe heerlijk zou het zijn om weer een keer niet zelf te hoeven koken en om wat anders te eten dan ingelegde groenten en gepekelde vis of gedroogd vlees.


Laatst aangepast door Alina op zo feb 13, 2011 2:43 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 2:10 am

Toen Alice Solor bevreid had zag ze hoe het vage gesalte van de man beter zichtbaar werd. haar hart ging nog tekeer van opwinding. ze keek van de man naar solor en terug, op dat moment besloot ze dat het niet goed voelde "Blijf van hem af!" riep ze waarna ze eropaf rende en tussen de twee in kwam. ze boog zich over Solor heen alsof dat hem zou beschermen. Hoewel ze niet wist wat er aan de hand was liet ze Solor niets gebeuren, niet nu hij dit net gered had. ze bewoog zich niet maar een enorme explosie van energie vloog van haar af in de hoop dat het de man weg zou krijgen terwijl ondertussen Solor er niets van zou merken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 2:49 am

- Solor -
Een golf van withete magie spoelde reinigend door zijn lichaam, hem in een heerlijk warm bad van vergetelheid dompelend. Hij zonk onder in een vredig, doezelig gevoel van diepe slaap. Alles voelde zoals het hoorde. Maar hij was moe, zo moe. Hij moest rusten.

- Sol -
Sol verloor zijn nagenoeg stoffelijke gedaante weer en hij krijste het uit van woede. Hoe durfde dit wicht hem het lichaam te ontzeggen dat hem toekwam!? Hij was waardevoller dan die mensenknul! Hij moest...

De woede ebde weg toen de stroom energie voortduurde. Langzaam verdween de grip van het wezen in de aarde op Sol. De plant trok zich sidderend terug, alsof hij verwond was. De omgeploegde aarde van het woud lag er weer even stil en vredig bij als voorheen en al wat nog getuigde van het drama dat zich had afgespeeld, waren de wonden op Solors lichaam. Sol keek Alice aan, in de wetenschap dat zij hem nog steeds vaag kon zien. Nu Solor bewusteloos was, had hij immers meer van diens energie ter beschikking.
'Dank je,' zei hij fluisterzacht. 'Dank je dat je Solor hebt gered, van mij en dat wezen.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Emena
Gigant
avatar

Aantal berichten : 862
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 26
Woonplaats : Best, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 3:01 am

-Sidra-

"Als je zeker weet dat het geen gevaar oplevert..." Sidra zei het voorzichtig, onzeker. Ze voelde zich niet helemaal op haar gemak de veilige omgeving van het schip te verlaten, wetende dat ze zichzelf niet goed zou kunnen beschermen, of Cailen. Toch, hij zou heus wel voor zichzelf op kunnen komen, maar ze was bang teveel van hem te vragen als ze zijn bescherming nodig zou hebben.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://mythica.actieforum.com/
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 2:00 pm

Alice draaide zich in een ruk om toen ze Sol hoorde krijsen van woede. ze slikte en stond klaar nog eens aan te vallen. Toen leek hij rustiger te worden. Hij was minder goed te zien, maar nog steeds was hij zichbaar genoeg. 'Dank je,' begon hij. 'Dank je dat je Solor hebt gered, van mij en dat wezen.' Even begreep ze niet goed waar die wisselingen van zijn karakter door kwamen, maar ze knikte. nog steeds stond ze beschermend voor Solor, want of ze nu geheel zeker kon zijn dat hij weer bedaard was wist ze niet goed.Toch was die energie explosie misschien iets teveel van het goede geweest, haar hoofd duizelde licht maar er zou meer moeten gebeuren voor ze daadwerkelijk weg zou vallen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alina
Gigant
avatar

Aantal berichten : 987
Registratiedatum : 23-02-10
Leeftijd : 28
Woonplaats : Halsteren, Nederland

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 8:45 pm

- Sol -
'Ik zal je de magie voor een deel teruggeven. Dat is wel het minste wat ik voor je kan doen.' Sols vaste vorm begon zich op te lossen. 'Maar het zal je herinnering aan mij wel uitwissen. Dat acht ik noodzakelijk,' Hij keerde terug tot zijn restvorm, de onstoffelijke energie in het medaillion.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.verhalensite.com/index.php?s=us&ss=r&id=5304
Lisora
Gigant
avatar

Aantal berichten : 863
Registratiedatum : 22-02-10
Leeftijd : 24
Woonplaats : Luana

BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   zo feb 13, 2011 8:48 pm

OCC: wat is Jörg trouwens spraakzaam geworden (A)

Alice keek naar Sol die begon te vervagen "wat, herrinering? wacht!" even duizelde ze Sol was nergens meer te zien, niet dat ze hem miste, want iets van een herrinering over hem kon ze niet vinden. ze draaide zich bij en boog zich over Solor "Solor!, Solor word wakker!! "ze schudde hij bezorgd en voorzichtig heen en weer.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: RPG 1: 'Poorten van Illusie'   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
RPG 1: 'Poorten van Illusie'
Terug naar boven 
Pagina 37 van 40Ga naar pagina : Vorige  1 ... 20 ... 36, 37, 38, 39, 40  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Lopende RPG's :: Poorten van Illusie :: RPG-
Ga naar: